Nieuws

06/05/2021

Kroniek Hans Burgman

Hans, de grondlegger van het Pandipieri project, schrijft regelmatig een brief de zogenaamde kroniek. Klik op Kroniek... Lees meer >>

26/06/2020

Nieuwsbrief Vrienden van Pandipieri

Hier vindt u de nieuwsbrief 2020 van De Vrienden van Pandipieri met o.a. een update over het Corona virus in... Lees meer >>

10/12/2019

OMA project nieuwe folder

Er is een nieuwe folder gemaakt over het OMA project. In het OMA-project krijgt elk oma-gezin een... Lees meer >>


Print

Kroniek Hans Burgman

06 mei 2021
Hans, de grondlegger van het Pandipieri project, schrijft regelmatig een brief de zogenaamde kroniek. Klik op Kroniek om naar de site te gaan waar meerdere kronieken te vinden zijn. Of lees direct zijn laatste brief hieronder.
Kroniek

Kroniek Hans 22
5 mei 2021

Beste Vrienden,† † † † † † † † † † † † † † † † † † † † † † † † † † † † † † † † † † † † † † † † † ††
Groeten uit Oosterbeek waar de natuur zich in volle kracht aan het ontplooien is. Over de natuurkrachten heeft de dichter Rilke een aardig gedicht gemaakt, dat ik onlangs vertaald heb uit het Duits en jullie hierbij toestuur. Ik heb nog een gedicht klaar een kleiner. Dat zal ik binnenkort sturen tezamen met een plannetje dat ik heb betreffende deze Kronieken. Verder wens ik jullie veel versoepeling toe.
Hans

RILKE: NATUURKRACHTEN

Zo gauw iets kleins, een besje of een bal,
Vanaf mijn vensterbank naar buiten valt,
Dan komt daar plots de zwaartekracht,
Titanisch, ja, een wereldmacht,
En pakt dat ding, 't zij dag of nacht,
En trekt het naar het hart van het heelal.

Elk ding loopt feilloos aan de hand
Van dat grijpgrage fenomeen:
Elk bloesempje, elk stukje steen,
Elk kindje in zijn ledikant.
Behalve wij: wij worstelen ons trots
Uit de verbanden van de kosmos los,
Uit dat natuurlijk vastgelegd patroon.
En liever dan, vertrouwend op die kloeke kracht,
Ons op te richten als een stoere boom,
Liever dan om ons rustig in te passen
In een oneindig rijk tapijt,
Verpeuteren wij onszelf in losse knopen,
En als het lukt om alle banden weg te slopen
Verzanden wij in dorre eenzaamheid.

Er valt voor ons nog veel te leren,
Vooral in 't rijk van kinderen en dingen:
Die mogen God nog graag vereren
En dwingen Hem niet naar hun smaak te zingen.
En wat wij moeten leren is: te zwieren,
Te zweven in de zwaartekracht
Die zoveel kunsten kan en zware dieren
Uiteindelijk aan het vliegen bracht.

Ach, wie ziet vluchten engelen nog komen?
De Serafijnen zijn nu slome vromen,
Die rond Hem zitten suffen in gebed:
Als pinguÔns, om te zweven veel te vet.
Zij vliegen, net als wij, alleen nog in hun dromen.

Rilke: "Wenn etwas mir vom Fenster fšllt"

Vert. Hans Burgman, April 2021